Środa, 11 sierpnia 2022 r. imieniny: Luizy, Włodzmierza, Zuzanny Czwartek XIX tygodnia okresu zwykłego | Wspomnienie dowolne Św. Klary

Fotogalerie

więcej fotogalerii »

Kapłani

Historia parafii

o trudnych początkach – pierwsza drewniana kapliczka została podpalona przez osoby zniewolone przez szatana - ostał się tylko osmolony krzyż choć był przytwierdzony do drewnianej konstrukcji. Dziś w pięknej nowej świątyni ten pierwszy krzyż jest znakiem, który niesie zwycięstwo (Konstantyn Wielki, w wizji – „Pod tym znakiem zwyciężysz” W nowym kościele promieniuje z ołtarza głównego rzeźba Trójcy Św. i miłość Chrystusa w tabernakulum. W centrum tabernakulum przebite krwawiące serce, a wokół złote promienie ogarniające wszystkich wierzących i niewierzących. Miłość Chrystusa Eucharystycznego pragnie przyciągnąć wszystkich do zastawionego stołu – „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i umęczeni jesteście a ja was pokrzepię, umocnię.” (oktawa Bożego Ciała) Nasza parafia Opatrzności Bożej nie tylko stara się umacniać wiernych w wierze ale też promuje muzykę. Swego czasu odbył się koncert braci Molęda pt. „Kolęda Molęda”, a na festynach dla dzieci promujemy młode talenty ze Szczecina. Gościliśmy kilka razy p. Michała Juszczakiewicza, który zaprosił do swego programu nasze młode wokalistki. Dzięki zaangażowaniu wielu parafian służymy nie tylko wierzącym. Na festyny zapraszamy wszystkich mieszkańców Os. Majowego. Od 2010r. codzienną liturgię ubogaca piękno 27 głosowych organów ze Szwajcarii firmy Graf. Odbywają się koncerty czy to z racji odpustu parafialnego, czy z okazji Bożego Narodzenia… Dziękczynienie za XX lat naszej parafii, podkreśliliśmy tygodniowymi Misjami wyśpiewując radosne Te deum w Niedzielę Opatrzności Bożej. Sumie odpustowej przewodniczył Ks. Infułat Stanisław Szwajkosz oraz dokonał poświęcenia nowych witraży na potężnych przeszkleniach (ok. 80 m2). Zwieńczeniem roku jubileuszowego Koncert p. Krzysztofa Krawczyka w naszym kościele na Os. Majowym w sobotę 8.06. godz.18,30.Dzięki ofiarności i zaangażowaniu wielu mieszkańców Os. Majowego radujemy się świątynią ku czci Bożej Opatrzności. Wielu chętnie wstępuje by doświadczyć piękna Boga i odczuć Miłość Bożą pod skrzydłami Bożej Opatrzności.

Kapłani

Wspólnoty

26 rocznica święceń kapłańskich ks. Proboszcza.

      Kapłaństwo. Powołanie. Jednocześnie ogromne wyzwanie, wymagające wiele wyrzeczeń
i poświęceń. Wielka misja. Dar. Posługa. Wiele innych słów można by tutaj przywołać. Prawie każdy mógłby wypowiedzieć się na ten temat. Jednak nie wszystko jest tak oczywiste. Rzadziej już mówi się o samych święceniach, a przecież to od nich zależy dalsza przyszłość prezbitera - już wyświęconego diakona.
      Kapłan to „narzędzie w rękach Boga”. Bardzo ciężko ludzką logiką znaleźć wartość Bożej ręki w jakiejkolwiek skali. Szkoda, że tak często nie zauważamy potencjału i chryzmatów jakimi są szafarzami. Trzeba skierować wzrok wiary głębiej, to jest w serce. Nie warto mówić zbyt pochopnie. Z reguły, kiedy odchodzi ksiądz z jakieś parafii a jego miejsce zajmuje inny, mamy porównanie ich działań i możemy w miarę obiektywnie coś więcej powiedzieć o tym, który odszedł. 
      Skupmy się jednak na samym fakcie święceń. Cóż to jest? Na czym polega? Czym jest dla wyświęcanych? Po około sześcioletnim kształceniu w seminarium następuje ten długo oczekiwany, a zarazem najważniejszy moment. W każdym seminarium występują dwa typy święceń: prezbiteratu i diakonatu. Kościół już od samego początku ustanawiał diakonów do pomocy ówczesnym biskupom (Dz 6, 2-6). Sam Jezus ustanowił sakrament kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy.


Uroczystości święceń.
      "Obrzęd święceń wygląda następująco: po odczytaniu Ewangelii rektor seminarium przedstawia biskupowi kandydatów do święceń. Następnie biskup wygłasza kazanie. Po nim kandydaci wobec biskupa składają przyrzeczenie wierności swojemu ordynariuszowi. Kwintesencją tego jest włożenie złożonych rąk w ręce biskupa (ten zwyczaj odnosi się do średniowiecznego obrzędu przekazania lenna lennikowi przez seniora). Następnie konsekrator zaprasza wszystkich zebranych do wspólnej modlitwy litanią do Wszystkich Świętych. Tuż po niej biskup nakłada na każdego kandydata ręce i odmawia modlitwę konsekracyjną. Po niej proboszcz nowo wyświęconemu diakonowi nakłada stułę przełożoną przez lewe ramię (jedno brzemię Chrystusa) i dalmatykę. Ubranemu w szaty diakonowi biskup powierza Ewangeliarz, a po tym przekazuje mu pocałunek pokoju. Po zakończeniu obrzędu święceń rozpoczyna się liturgia eucharystyczna.
      Obrzęd święceń prezbiteratu wygląda podobnie. Po przedstawieniu kandydatów i homilii kandydaci składają biskupowi przyrzeczenie posłuszeństwa. Po tym biskup zaprasza do modlitwy. Po zakończeniu litanii biskup nakłada ręce na kandydata i odmawia modlitwę konsekracyjną. Następnie proboszcz ubiera nowych prezbiterów w stułę (symbol służby kapłańskiej) i ornat. Po biskupie na nowo konsekrowanych kapłanów wkładają ręce wszyscy zebrani kapłani. To symbolizuje wspólnotę w kapłaństwie Chrystusowym. Po tym obrzędzie biskup namaszcza dłonie neoprezbiterów krzyżmem, a następnie podaje im patenę i kielich. Całość obrzędu święceń również kończy się pocałunkiem pokoju. Po nim rozpoczyna się liturgia eucharystyczna, w której neoprezbiterzy uczestniczą jako koncelebransi razem z biskupem i zebranymi kapłanami."(http://adonai.pl/sakramenty/kaplanstwo/)
      15 grudnia 1985 rok. To historyczna data, kiedy to nasz ksiądz proboszcz Tadeusz powiedział swoje tak Jezusowi. I tak już w tym roku będziemy wspominać dwudziestą szóstą rocznicę tego wydarzenia. Z pewnością pamięta on te uroczystości. Dlatego też, gdy w różnych okolicznościach - na przykład z okazji kapłańskich jubileuszy - mówimy o kapłaństwie i dajemy o nim świadectwo, winniśmy to czynić w postawie wielkiej pokory, świadomi, iż Bóg nas „wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski" (2 Tm 1,9). Równocześnie zdajemy sobie sprawę z tego, że ludzkie słowa nie są w słanie udźwignąć ciężaru tajemnicy, jaką kapłaństwo w sobie niesie-mówi Jan Paweł II w „Dar i tajemnica”- książce wydanej w pięćdziesiątą rocznice jego święceń.
      Kapłan, zaczynając swoją drogę obrzędem święceń, rzuca się na głęboką wodę służby drugiemu. Dzisiaj jest to szczególnie trudne, biorąc pod uwagę różne przeszkody, przez które musi przebrnąć. Nie zostawiajmy go samego, by nie utonął w wodzie trudnych spraw i przeciwności. Niech wzmacniani naszą postawą i zaangażowaniem w życie parafii, a przez kościoła, podbudowani naszą pobożnością, kroczą dalej drogą zbawienia, przez którą najpewniej prowadzi Matka Kapłanów – Maryja. Nie zapominajmy również o duchowym zapleczu, które zapewnia nasza modlitwa.
      Kochany księże proboszczu! Niech te słowa będą najlepszymi życzeniami i wzmacniają w każdym dniu posługi Bogu i człowiekowi.

Piotr Świtkowski

Zdjęcia: Dawid Bierszacki

 

Drukuj cofnij odsłon: 9319 aktualizowano: 2020-09-12 10:25 Do góry
Parafia Rzymsko - Katolicka p.w. Opatrzności Bożej ul. Marii Dąbrowskiej 19, 70-783 Szczecin, os. Majowe, tel. +48 91 464 23 42
P K O BP 0/III Szczecin – nr 24 1020 4812 0000 0102 0056 8204

© 2022 - Wszelkie Prawa Zastrzeżone